Η παλιά Λευκωσία μιλάει…

DSC00044

Κάτι θα ήξερε κι ο Αριστοτέλης…

 

DSC00040

Κυριακάτικος μεσημεριανός περίπατος, κόσμος πηγαινοέρχεται και εσύ ως περιπατητής, κάτι σαν Λούκι Λουκ, στην ήμερη Λευκωσία υπό ηλίου ουχί της ερήμου, αλλά αυτόν της πόλεως, έχων και δόντια βέβαια, ακούς να σου μιλάει η πόλη, με βαριά τη σκιά των οδοφραγμάτων, που στέκουν τοπόσημα μιας τραγωδίας. Και ξάφνου βρίσκεσαι να συνομιλείς με τα ντουβάρια και τους τοίχους, που εκτός από αφτιά, φαίνεται έχουν και γλώσσα, φερέφωνα βέβαια των ανθρώπων, οι οποίοι αφήνουν τα ίχνη τους και αφήνουν τους σοβάδες να μιλούν αντ΄ αυτών.

DSC09999

Επιτοίχιοι διαξιφισμοί…

DSC00018

Σπάμε τα κατεστημένα…

DSC00021

Ρώτα και θα μάθεις…

DSC00023

Από την πόρτα σου περνώ και όλο σε ρωτώ!

DSC00037

Εφοβήθηκά τους!

DSC00038

Δήλωση σοκ!

DSC00039

Επειδή μπορούμε…

DSC00041

Ο τοίχος είχε τη δική του αλήθεια!

DSC00042

Άμποτε και το καταλαβαίναμε…

DSC00043

Έτσι…!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s