Ξαναδιαβάζοντας τον Παπαδιαμάντη

Εργαστήριον

Η ανάγνωση ενός διηγήματος ή άλλου κειμένου του Παπαδιαμάντη όσο κι αν φαινομενικά είναι δύσκολη άλλο τόσο εύκολη γίνεται όταν κανείς αφεθεί στο πνεύμα του κειμένου, αρχίσει να φαντάζεται και να πλάθει εικόνες, που τα λόγια τα ίδια του Παπαδιαμάντη, αυτά τα δύσκολα λόγια, σε βοηθούν να φτιάξεις. Όταν, λοιπόν, αρχίσεις να ζεις μέσα σε αυτόν τον φανταστικό, αλλά και περίεργα αληθινό κόσμο, τότε, χωρίς καν να το καταλάβεις, αβίαστα, θα έχεις καταφέρει να ταυτιστείς με τον ένα ή τον άλλο χαρακτήρα, θα έχεις αρχίσει να φοβάσαι μη σε καταπιούν τα κύματα, να νιώθεις τον ιδρώτα στα μάγουλα της Φραγκογιαννούς, να ακούς το μπουζούκι του Ζάχου και να αισθάνεσαι το κρύο χιόνι που τύλιξε »ζεστά» στον Μπάρμπα Γιαννιό.

Λόγια δύσκολα που με τρόπο μαγικό γίνονται εικόνες, και σαν να ηχούν στ’ αφτιά σου ήχοι, απόκοσμοι και μη, λόγια και βουητά, αντιλαμβάνεσαι τις πίσω, τις κρυφές σκέψεις των ηρώων, γίνεσαι ένα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 62 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s