Ο Καβάφης, απλώς ο Καβάφης.

Είναι μερικοί άνθρωποι που έχουν λέξεις στα μάτια, λόγια στην καρδιά και με κάποιον μαγικό τρόπο καταφέρνουν να τις μελανιάσουν, και να τις απλώσουν στο χαρτί, να τις δώσουν απλά και ταυτόχρονα μουσικά, επιτηδευμένα, περιέργως επεξεργασμένα. Κάπως έτσι είναι και ο Καβάφης, παίρνει μια εποχή πομπώδη, γεμάτη ματαιοδοξία, μία εποχή άρτου και θεάματος, σαν τη σημερινή, και καταφέρνει να τη στύψει και να δώσει λέξεις όμορφα συνταιριασμένες, να σου περάσει έννοιες περίπλοκες με τρόπο απλό. Σαν διαβάζεις τα ποιήματά του, καταλαβαίνεις στίχο τον στίχο, πώς αισθάνεται, χρησιμοποιεί κόμματα, παρενθέσεις, τελείες, συστρατεύει τις λέξεις με τα εξαρτήματά τους, και τα παρατάσσει ενώπιόν σου, και πολεμά τις αισθήσεις σου, και μάλλον καταφέρνει να σε κερδίσει, αλλά χωρίς μετά θριάμβους να κάνει.

Εικόνα

 

Λυσίου Γραμματικού Tάφος

Πλησιέστατα, δεξιά που μπαίνεις, στην βιβλιοθήκη
της Βηρυτού θάψαμε τον σοφό Λυσία,
γραμματικόν. Ο χώρος κάλλιστα προσήκει.
Τον θέσαμε κοντά σ’ αυτά του που θυμάται
ίσως κ’ εκεί — σχόλια, κείμενα, τεχνολογία,
γραφές, εις τεύχη ελληνισμών πολλή ερμηνεία.

Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984
Κ’ επίσης έτσι από μας θα βλέπεται και θα τιμάται
ο τάφος του, όταν που περνούμε στα βιβλία.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s