Εάν ταις γλώσσαις…

Πολλά ακούγονται τις τελευταίες ημέρες για την επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ Ε/κ και Τ/κ. Πολλά και διάφορα… Τα περισσότερα είναι βγαλμένα από το βιβλιαράκι που έχουν τα κόμματα και λέγεται «πώς να διαχειριστείς το Κυπριακό με 10 απλές φράσεις». Έστω…

Ποτέ δεν λύνεις ένα πρόβλημα, δεν αντιμετωπίζεις έναν προβληματισμό, δεν προσπαθείς να εξηγήσεις οτιδήποτε, εάν δεν το δεις απ’ όλες τις σκοπιές, και κυρίως εάν δεν αντιληφθείς επ’ ακριβώς, αν όχι όλες, τουλάχιστον τις περισσότερες παραμέτρους του προβλήματος. Στην περίπτωσή μας μία παράμετρος είναι οι Τ/κ και η γλώσσα που μιλούν, τα τουρκικά. Τους καταλαβαίνουμε; Θέλουμε να τους καταλάβουμε; Εάν θέλουμε να τους καταλαβαίνουμε, τι κάνουμε γι’  αυτό; Αρκούν οι μεταφράσεις και οι μεταφραστές;

Στη Συνέντευξη Τύπου του ΠτΔ την προηγούμενη Τετάρτη, ανάμεσα σε όλα τα τετριμμένα και ουδόλως διαφωτιστικά ερωτήματα, υπήρξε και μία ερώτηση που απείχε παρασάγγας από το κλίμα της συνέντευξης. Ο Δημοσιογράφος Παναγιώτης Τσαγγάρης ρώτησε εάν προτίθενται τα μέρη να λειτουργήσουν προγράμματα εκμάθησης της ελληνικής στα τ/κ πρωτοβάθμια σχολεία και αντίστοιχα τουρκικής στα δημοτικά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ομολογώ ότι η απάντηση του ΠτΔ δεν με εξέπληξε. Σε αδρές γραμμές είπε »άμα δεν εξηγούμαστε υπάρχουν και τα αγγλικά». Ασχολίαστο! Φαντάσου να πρέπει να συνεννοηθούν οι αρμόδιοι για το θέμα »Άρδευση του κάμπου της Μεσαορίας, μέσω ειδικού συστήματος παροχέτευσης εκ των Πηγών του Τροόδους» ή »Έλλειψη ύδατος στα φράγματα και η αναγκαιότητα γεωτρήσεων και διασύνδεσης των αρδευτικών καναλιών». Να δούμε πού θα καταλήξει το νερό!

Ίσως ήταν η πιο καίρια ερώτηση στη συνέντευξη Τύπου της περασμένης Τετάρτης και μάλλον ο δημοσιογράφος έχει αντιληφθεί ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Αν δεν προετοιμάσεις τις επερχόμενες γενιές για συμβίωση, αν δεν ορίσεις πολιτική με ορίζοντα και όχι κοντόφθαλμη, τότε τι περιμένεις; Δύο λαοί που δεν καταλαβαίνονται είναι, κατά την άποψή μου, δύο λαοί καχύποπτοι ο ένας προς τον άλλο. Και η ανθρώπινη υπομονή δεν είναι τόσο ιώβειος για να πούμε, με τα χρόνια θα τα βρούνε και θα συντυχάνουν!

Φυσικά, αν δεν θέλουμε να λυθεί το πρόβλημα, που ταλανίζει τις ψυχές και τα οράματα πολλών, είναι άλλο ζήτημα. Αλλά από τη στιγμή που μπαίνουμε σε διαδικασίες, που αναλώνουμε χρόνο και χρήμα σε κουβέντες και πάνελ, που γράφουμε και εκδίδουμε κάθε λογής βιβλίο και βιβλιαρίδιο, θα πρέπει να βρεθεί εκείνο το modus vivendi, που θα καταστήσει το νέο κράτος που θα δημιουργηθεί πλήρως λειτουργικό και ανθεκτικό και η Παιδεία και ο Πολιτισμός έχουν πολλά να διαδραματίσουν.

Πόσοι άραγε έδωσαν σημασία στην ερώτηση; Νομίζω λίγοι, μακάρι να κάνω λάθος και απλώς να μην έτυχε να τους ακούσω. Και όσο ξέρουμε τη γλώσσα μας, δεν πρόκειται να ξεχάσουμε, αλλά ξέροντας και τη γλώσσα του άλλου θα τον καταστήσει λιγότερο ξένο και απόκοσμο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s