Φλάσου, όπως acqua fluente

Αμέσως μετά τη Λινού βρίσκεται η Φλάσου. Σε υποδέχονται τα καφενεία του χωριού, και σκέφτηκα, «θα φάω χαλούμι με τα αβγά και θα πιω κι έναν κυπριακό ή ελληνικό ή τούρκικο ή σε πιο hard core έκδοχη, έναν βυζαντινό». Ωστόσο, συνέχισα τον δρόμο μου για να δω τι παίζει στο χωριό, οδηγώντας άκουγα έναν παράξενο θόρυβο, έλεος σκέφτηκα, αυτό μου έλειπε, να έχει διαρροή το αυτοκίνητο, να μείνω εδώ στο έλεος του Θεού, έχοντας στο μεταξύ εισχωρήσει στα ενδότερα του χωριού, σε κάτι δρόμους που μάλλον αγροτικούς τους λες ή στράτες του μουλαρκού! Ο δε θόρυβος πουθενά, παρά μονο τιτιβίσματα, θρόισμα και πυροβολισμοί, κυνηγετική γαρ περίοδος!ImageΕίπα να επιστρέψω για να δω τους μύλους του χωριού, που άλεσαν πολλά μουλάρια ελαιόκαρπο, που πάθη και άλλα δαιμόνια κύλησαν στα νερά τους. Ένας όμορφος, λιθόστρωτος δρόμος οδηγούσε τον διαβάτη στον εκδρομικό χώρο, όπου το επιβλητικό κτήριο του νερόμυλου δέσποζε στον χώρο και το κελάρυσμα νερού ακουγόταν σχεδόν σαν να ήθελε να σου εντυπωθεί!ImageImage

Η τοποθεσία είναι πράγματι ειδυλλιακή, ο χώρος όμως, αν και κόστισε, όπως δήλωσε ο κοινοτάρχης, πολλά χρήματα, βρίσκεται σε όχι και πολύ καλήκατάσταση, και μάλλον παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης. Κρίμα, σκέφτηκα, αλλά γιατί να τον φροντίσουν, ποιος θα έρθει στα κάκκαφα, να κάνει τι. Κι όμως, η ομορφιά του τοπίου, τα σκόρπια αξιοθέατα, και η φύση από μόνη της θα έπρεπε να ήταν αρκετά για εξορμήσεις κυριακάτικες.Image

Κάπως έτσι, κι ενώ περπάτησα αρκετά στην περιοχή του μύλου, είπα να πάω στα καφενεία, να φάω εκείνα τα αβγά με το χαλούμι, αλλά του κάκου, ίχνος ανθρώπου, μια πόρτα ανοικτή, δίπλα από ένα καφενείο, και ουδέν άλλο! Απογοητευμένος, σκέφτηκα να επισκεφθώ το τζαμί της Φλάσου, αν και υπήρχε ταμπέλα, σε τρίστρατο, δεν βοηθούσε, δεν το βρήκα, πήγα και από τους τρεις δρόμους… Βαρέθηκα να ψάχνω, αλλά κάνοντας γύρους βρέθηκα σε έναν λοφίσκο, όπου η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Λαμπροφόρου. Κτίσμα μάλλον του 17ου αιώνα, είναι καμαροσκέπαστος, μονόχωρος.Image

Στο εσωτερικό του υπάρχει επίσης ξύλινος γυναικωνίτης, όπως και στην Αγία Μαρίνα στη Λινού, το εσωτερικό του απλό, εντύπωση κάνει και η ξύλινη Αγία Τράπεζα.

,Image

Image

Στο πλάι της το νεκροταφείο του χωριού δίπλα, παλιό, ήρεμο αυτό που λένε… νεκρική σιγή… Αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση ήταν δύο ταφικά μνημεία, το ένα δίπλα στο άλλο, μάλλον σημαινόντων προσώπων της Κοινότητας. Το ένα μάλιστα δεν είχε κανένα όνομα, κανένα σημάδι, λιτό, δωρικό, ταίριαζε, θα έλεγα, με το περιβάλλον. Image

ImageΤο ταξίδι μου συνεχίστηκε στα πέριξ της Σολέας, στα κτήματα, στους ελαιώνες της και παντού ο ήχος του νερού, που ρέει ανεμπόδιστα… και περνάει σύνορα, φυλάκια και ρέει ώς τη Μόρφου και στον κόλπο της χύνεται.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s